วันพุธที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2565

เนื้อเรื่อง Path to Nowhere : Prologue



??:    โอ้ ? ในที่สุดคุณก็ตื่นจนได้…

         คุณจำอะไรได้บ้างไหม… ชื่อของคุณ, ใบหน้า… จำได้ไหมว่าตัวเองเป็นใคร ?



(ตัวเกมจะให้เราเลือกเพศ จากนี้ผมจะแปลโดยให้ตัวเอกเป็นเพศชายนะครับ)

??:      จำได้เพียงเท่านี้งั้นหรือ ? โชคชะตานี่ช่างโหดร้ายเหลือเกิน…

            แต่มันไม่สำคัญหรอก… ตราบใดที่คุณยังจำได้ว่าตัวเองเป็นใคร คุณจะไม่สูญเสียสิ่งใดไปถาวร…
            
            มาสิ มาหาฉัน การต่อสู้ของคุณได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

            ฉันจะ… รอคุณนะ


ประกาศ:              ถึงทีมปฏิบัติการ ! เตือนภัยระดับ 1 ! มีซินเนอร์ลึกลับบุกรุก - มีซินเนอร์ลึกลับบุกรุก !


หญิงสาวลึกลับ:    ตื่นจนได้นะ… ฉันรอนายตั้งนานแหน่ะ

                           นายดูไม่ค่อยดีนะ ฝันร้ายงั้นเหรอ ? บอกหน่อยสิ นายฝันว่าอะไร ?

??:                      อย่าไปฟังเธอนะครับ ! คุณเป็นเป้าหมายของการโจมตีนี้ !


ที่อีกฝั่งของแคปซูลฟื้นฟู, นักวิจัยจำนวนหนึ่งต่างล้มหมอบสลบอยู่ หนึ่งในนั้นที่ยังมีสติตะโกนมาทางฉัน อย่างหวาดกลัว

หนึ่งในนักวิจัย:    ผู้บัญชาการ, อย่าออกจากแคปซูลนะครับ คุณยังไม่เสร็จกระบวนการฟื้นฟู จิตใจของคุณอาจจะ- อึก—อั่คคค—-!!!


ใบหน้าและเสียงของชายคนนั้นถูกบางอย่างที่มีสีดำและไร้รูปร่างกลืนกิน จนเสียงเงียบลง


หญิงสาวลึกลับ:     ฉันไม่ชอบให้ใครมาขัดจังหวะ


            เอาล่ะ ลุกขึ้นได้แล้ว เรามีหลายอย่างต้องทำ


??             ถอยห่างจากเขาซะ !


มีกระสุนสาดเข้ามาอย่างหนัก ผู้หญิงคนนี้ล้มตัวลงบนฉันอย่างรวดเร็ว มีเสียงฝีเท้ามากมายบุกเข้ามาในห้อง



เสียงหญิงสาว: เจ้าสิ่งนั้นยังไม่ตาย อย่าหยุด ยิงสะกดมันไว้


คนอื่นๆ: รับทราบ


เสียงหญิงสาว: ผู้บัญชาการคะ ได้ยินฉันไหม ?


        ทนไว้ก่อนนะคะ ฉันกำลังไปช่วย


เสียงผู้ชาย: รองหัวหน้า ระวัง !


ทันใดนั้นก็มีสัตว์ประหลาดโผล่ขึ้นมาจากพื้นกันระหว่างคุณกับทีมช่วยเหลือ


เสียงหญิงสาว: ยังไม่ตายงั้นเหรอ ? ปกป้องผู้บัญชาการ ! หน่วยที่ 4 คุ้มกันด้วย !


        ผู้บัญชาการคะ รีบออกห่างจากเธอเร็วเข้า !


ฉันพยายามลุก แต่ก็มีมือมากดฉันกลับลงไปนอน



ผู้หญิงคนนี้ที่น่าจะตายจากการโดนยิงไปแล้ว เคลื่อนตัวมาใกล้ฉัน รอบๆตัวคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด


ผู้บุกรุก: จะไปไหนงั้นเหรอ ? เรื่องของเรายังไม่จบนะ


        ฉันไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก


ฉัน:         เธอต้องการอะไร ?



ผู้หญิงคนนี้ลูบใบหน้าของคุณ เล็บของเธอกรีดที่แก้มของคุณจนเป็นแผล


ผู้บุกรุก: ตอนนี้ฉันอาจจะยังเอาตัวนายไปไม่ได้…


        แต่ร่างกายนี่ ฉันขอเอาไปก่อนล่ะ


เธอเลียที่นิ้วของเธอ แล้วค่อยๆลุกขึ้น



รอยยิ้มที่หน้ากลัวของเธอค่อยๆจางหาย แม้แต่ร่างกายก็เริ่มแปรเปลี่ยน จนมีสภาพคล้ายฉัน


ผู้บุกรุก:        แล้วเจอกันนะ


เธอก้าวลงบนพื้น และเดินจากไปอย่างใจเย็น ด้วยรูปร่างหน้าตาของฉัน



หญิงสาวในชุดเครื่องแบบปรากฏกายขึ้น เธอพยุงฉันขึ้นมาและสวมเสื้อโค้ทให้ฉัน


หญิงสาว:     ขออภัยที่ฉันมาช้านะคะ ผู้บัญชาการ คุณบาดเจ็บตรงไหนไหม ?


ฉัน:     คุณเป็นใคร ?


หญิงสาว:     ฉันชื่อ ไนติงเกล (Nightingale) ค่ะ เป็นผู้ช่วยของคุณ


ไนติงเกล:     กระบวนการฟื้นฟูถูกแทรกแซง ดังนั้นความทรงจำของคุณจึงเสียหาย ตอนนี้คุณคงจะ

                    รู้สึกสับสนมากๆแต่ว่า…


    ผู้บุกรุกขโมยข้อมูลชีวภาพของคุณไป และเธอใช้มันปลอมตัวเป็นคุณ

                    ทำลายระบบรักษาความปลอดภัยทั้งหมด ก่อให้เกิดการจราจลครั้งใหญ่


    คุณกำลังตกอยู่ในอันตราย และตอนนี้เวลามีน้อยลงไปเรื่อยๆ กรุณาตามฉันมาด้วยค่ะ


ฉัน:     ฉันเป็นใครกันแน่ ?


ไนติงเกล:     คุณคือเจ้าหน้าที่สูงสุด ผู้บัญชาการคนใหม่แห่งสำนักงาน Minos - ศูนย์ควบคุม

                    และจัดการวิกฤตการณ์


    เนื่องจากตอนนี้เกิดการจลาจล จึงไม่แปลกที่คุณจะถูกหมายหัว


ฉันเดินไปตามทางเดินโดยที่มีการ์ดคอยคุ้มกัน จนกระทั่งถึงพื้นที่ ที่ถูกป้องกันอย่างแน่นหนา



ระบบเตือนภัย: เตือนภัยระดับ 1 ! เตือนภัยระดับ 1 ! มีซินเนอร์หลบหนี ขอย้ำ มีซินเนอร์หลบหนี !


ไนติงเกล: เอาล่ะ…


ถึงแล้วค่ะ ที่นี่สำนักงาน Minos คือ คุกสำหรับขังอาชญากรที่ร้ายกาจที่สุด


เหล่าอาชญากรที่ถูกขังที่นี่เป็นภัยใหญ่หลวงต่อโลก และคุณ ผู้บัญชาการ 

                        เป็นกำลังสำคัญในจัดการพวกเขา

        

                        แต่ตอนนี้ ผู้บุกรุกได้จุดฉนวนจลาจล ทำให้นักโทษหลุดจากการคุมขัง 

                        คาดว่าสิ่งแรกที่พวกเขาจะทำก็คือ—


เพล้ง ! กระจกนิรภัยบานหนึ่งแตกออก ไนติงเกลรีบเอาตัวมาบังคุณ กับผู้ก่อจลาจลจำนวนหนึ่ง



ผู้ก่อจลาจล:         เฮ้ๆ นั่นมันคุณผู้ช่วยไนติงเกล ไม่ใช่เหรอนั่น ?

                        

                                อย่าบอกนะว่าชายที่อยู่ข้างหลังเธอเป็นเด็กใหม่ที่ว่า… หึ หน้าตาซื่อบื้อ 

                                สมกับเป็นพวกขี้แพ้เลย


ไนติงเกล:         …ผู้บัญชาการคะ กรุณาหลบไปก่อน


ผู้ก่อจลาจล:         ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เป็นอิสระอีกครั้งหนึ่ง กะว่าจะหนีออกไปอยู่แหละ 

                                แต่พวกแกก็ดูแลฉันไว้ดีเหลือเกิน จะไม่ให้ตอบแทนได้ยังไง ?


ผู้ก่อจลาจลอีกคน: รีบฆ่ามันซะ ตราบใดที่มันยังไม่ตายเราก็ไม่เป็นอิสระอย่างแท้จริง !



หัวหน้าการ์ด: ผู้บัญชาการ รองหัวหน้า รีบมาหลบหลังผมเร็ว !


ไนติงเกล: เดินไหวไหมคะ ผู้บัญชาการ เราต้องรีบไปจากที่นี่ พวกซินเนอร์สามารถระเบิด EMP

                        และทำลายสิ่งกีดขวางพวกนี้ได้อย่างง่ายดาย


หัวหน้าการ์ด: รองหัวหน้าไนติงเกล รีบพาผู้บัญชาการหนีไปเร็วเข้า ผมจะต้านที่นี่ไว้เอง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น